بزرگان روستای اوانک

آقا شیخ مسیح پارسا زادگاهش ده اوانک طالقان بود. او از اواخر قرن سیزده تا حدود نیمه قرن چهارده هجری قمری زندگی میکرد. شیخ مسیح در مدارس علمیه تهران کسب معلومات کرده بود. مردی هوشیارو تیزبینی بود. ودر زمان خود از روحانیون معروف و سر شناس طالقان به حساب می آمد. مردی بود بسیار مطلع و نکته سنج و نطاق. ایشان اهل پرس و جو و مباحثه و مناظره بود. گویند مرحوم شیخ مسیح ظاهرا در ادیان یهودی و مسیحی و زردشتی وارد شده بود و با پیروان آن ادیان و علمای آنها سروسری داشت و از عقاید واداب ورسوم آنها کسب اطلاع میکرد. روی همین اصل مدتی مردم او را به انحراف عقیده نسبت میدادند وبا بدبینی به او می نگریستند واو خود به این موضوع پی برده بود ولی می گفت:من برای آگهی از شرایع و اعتقادات آنها علی الظاهر خود را در شمار آنها در اورده بودم تا بتوانم استفاده نمایم.
گفته بود تا انسان ادیان دیگر را نشناسد نمی تواند به حقانیت دین اسلام پی ببرد. ازقول او میگویند که گفته بود:هیچ دینی چون دین حنیف ومقدس اسلام پر محتوی وبه وحدانیت پروردگار نزدیک نیست وهیچ مذهبی چون مذهب شیعه اثنا عشری پر مغز وسالم وبر حق استوار نیست. بر عکس دوره جوانی ایشان نیمه دوم عمر خود از مراوده با پیروان ادیان دیگر به کلی دست کشید وبه تبلیغ وترویج مذهب حقه شیعه همت گماشت. اوچنان در این راه ساعی بود که بر سوء ظن های گذشته مردم درباره اش به طور کلی قلم بطلان کشید و مردم به سوی او جلب شدند. او با اطلاع از اعتقادات پیروان مذاهب وادیان دیگر و مقایسه آنها با مذهب حقه جعفری با استدلال محکم بطلان عقاید آنها را ثبت میکرد. شیخ مسیح اصولا اهل مباحثه و مجادله بود و با روحانیون و اهل علم به مباحثه میپرداخت او در فلسفه نیز دستی داشت ویک عالم کلامی بود.
شیخ مسیح از ذوق و قریحه شاعری خوبی برخوردار بود و اشعار زیبا و پر معنی می سرود گویند اویک دیوان اشعاری داشت که به چاپ نرسیده است. همچنین کتابی در بحث عقاید نوشته بود که آن هم چاپ نشد. آقا شیخ مسیح به حضرت صاحب الامر (ع) عشق می ورزید و در مدح آن حضرت شعری سروده بود که بسیا زیبا و پر معنی و روان بود. مرحوم درویش مختار کوئینی از دوستان او بود و اشعار او را در مجالس ومحافل می خواند مخصوصا مدیحه ترجیع بند او را که در هر چند بیت مصرع:
عجل علی ظهورک یا صاحب الزمان تکرار می شد را با صدای رسا و اشتیاق فراوان می خواند. به طوری که آن مدیحه مشهور و زبانزد مردم شده بود. سرانجام مرحوم شیخ مسیح پارسا در سال
۱۳۱۹ خورشیدی در همان زادگاه خود ده اوانک دنیا را وداع گفت ودر جوار مقبره جناب شعیب ابن صالح طالقانی به خاک سپرده شد .

روانش شاد

/ 0 نظر / 8 بازدید